HTC Desire to smartfon z 2010 roku, wyposażony w procesor 1 GHz, ekran 3,7 cala, aparat 5 Mpix oraz system Android z aktualizacją do wersji 2.3 Gingerbread. Wyróżniał się interfejsem HTC Sense UI, fizycznymi przyciskami i optycznym gładzikiem. Sprawdź dane techniczne, funkcje oraz opinie użytkowników o tym historycznym modelu.
HTC Desire – najważniejsze dane techniczne
HTC Desire, znany także pod nazwą kodową Bravo, zadebiutował 16 lutego 2010 roku. HTC zastosowało w nim jednordzeniowy procesor Qualcomm QSD8250 Snapdragon z rdzeniem ARMv7, taktowany zegarem 1 GHz. Telefon miał 576 MB pamięci RAM oraz 512 MB pamięci ROM, z czego dla użytkownika pozostawało około 150 MB.
Obudowa mierzy 119 × 60 × 11,9 mm, a masa urządzenia wynosi 135 g. Jak na ówczesne standardy był to telefon duży, lecz nadal wygodny do obsługi jedną dłonią. Pamięć można było rozszerzyć kartą microSDHC o pojemności do 32 GB.
| Parametr | HTC Desire | Informacja |
| Data premiery | 16 lutego 2010 | Model Bravo |
| Procesor | Qualcomm QSD8250, 1 GHz | Architektura ARMv7 |
| Pamięć | 576 MB RAM, 512 MB ROM | Około 150 MB dla użytkownika |
| Ekran | 3,7 cala, 480 × 800 pikseli | AMOLED lub Super LCD |
| Rozbudowa pamięci | microSDHC do 32 GB | Karta instalowana pod tylną pokrywą |
Jaki ekran i aparat ma HTC Desire?
Wyświetlacz o przekątnej 3,7 cala oferuje rozdzielczość 480 × 800 pikseli. Pierwsze egzemplarze korzystały z panelu AMOLED, natomiast od połowy 2010 roku HTC zaczęło montować także ekrany Super LCD. Obie wersje miały tę samą rozdzielczość, ale różniły się kontrastem, odwzorowaniem czerni i czytelnością obrazu.
AMOLED przyciągał głęboką czernią oraz mocniejszymi kolorami. Super LCD prezentował obraz bardziej stonowany, za to jego dostępność była większa na późniejszym etapie sprzedaży. W 2026 roku oba rozwiązania są już przestarzałe, choć wtedy ekran należał do mocnych stron telefonu.
Możliwości fotograficzne
HTC Desire otrzymał pojedynczy aparat główny o rozdzielczości 5 megapikseli z autofocusem i lampą błyskową LED. Zdjęcia w dobrym świetle były wystarczające do publikacji w internecie, lecz nocne ujęcia szybko ujawniały ograniczenia małej matrycy i ówczesnego oprogramowania.
Nie należy mylić tego modelu z późniejszym HTC Desire 10 Lifestyle. Tam producent zastosował aparat główny 13 Mpix z matrycą BSI oraz przednią kamerę 5 Mpix. Nowsze urządzenie nagrywało filmy w Full HD i oferowało między innymi wyzwalanie migawki głosem lub uśmiechem.
Android i HTC Sense UI – jak działało oprogramowanie?
Telefon trafił na rynek z systemem Android 2.1, znanym jako Eclair. HTC przygotowało dla niego aktualizację do Androida 2.3 Gingerbread, choć droga do niej nie była bezproblemowa. Mała pamięć wewnętrzna utrudniała instalację większego oprogramowania i ograniczała ilość miejsca na aplikacje.
Producent początkowo obawiał się, że aktualizacja pogorszy płynność działania. Po naciskach użytkowników udostępnił jednak uaktualnienie. Część właścicieli oceniała później, że Android 2.3 działał mniej stabilnie niż wcześniejszy Android 2.2 Froyo.
Interfejs HTC Sense UI
Autorska nakładka HTC Sense UI zmieniała wygląd i obsługę systemu. Oferowała rozbudowany pulpit, charakterystyczny zegar, dopracowaną klawiaturę ekranową oraz wygodny dialer. W tamtym okresie wielu użytkowników uważało ją za bardziej funkcjonalną niż czysty Android.
HTC Desire miał fizyczne przyciski funkcyjne oraz optyczny trackpad. To odróżniało go od części konkurentów, w tym urządzeń korzystających z trackballa. Telefon obsługiwał też radio FM, którego nie udostępniono w bliźniaczym Nexusie One.
HTC Desire a konkurencja i modele z tej samej serii
Najważniejszym rywalem HTC Desire był Samsung Galaxy S I9000. Samsung oferował 8 GB pamięci wewnętrznej, podczas gdy Desire miał tylko 512 MB pamięci ROM i około 150 MB dostępnych dla użytkownika. W praktyce karta microSDHC była niemal koniecznością, zwłaszcza przy instalowaniu większych aplikacji.
Galaxy S otrzymał ekran Super AMOLED, który zwykle zapewniał lepszy kontrast i bardziej nasycone kolory. HTC odpowiadało interfejsem Sense UI, fizycznymi przyciskami oraz solidnym wykonaniem. Który telefon był lepszy? Zależało to od priorytetów – ekran i pamięć przemawiały za Samsungiem, natomiast obsługa i oprogramowanie często przekonywały do HTC.
HTC Desire HD
HTC Desire HD pojawił się kilka miesięcy po podstawowym modelu. Miał większą obudowę, lepszy aparat, 768 MB RAM oraz 1,5 GB pamięci wewnętrznej. Charakterystyczna konstrukcja unibody z aluminium wzmacniała wrażenie trwałości, choć zwiększała masę telefonu.
W tym modelu HTC zrezygnowało z fizycznych przycisków i optycznego trackpada na rzecz przycisków dotykowych. Ekran LCD był większy, ale nie zachwycał jasnością ani paletą barw. W bezpośrednim porównaniu z AMOLED-em Galaxy S lub starszego Desire różnica była łatwo widoczna.
HTC HD2 i Nexus One
HTC HD2 miał zbliżone rozmiary, masę i wydajność, lecz pracował pod kontrolą systemu Windows Mobile. Pod względem konstrukcyjnym przypominał większe urządzenia z tamtego okresu, jednak jego podzespoły nie były dokładnym odpowiednikiem HTC Desire HD.
Z kolei Nexus One, również produkowany przez HTC, dzielił z Desire wiele rozwiązań sprzętowych. HTC Desire miał 576 MB RAM zamiast 512 MB, port micro USB zamiast złącza dokującego, radio FM oraz własny interfejs Sense UI.
Opinie użytkowników o HTC Desire
Właściciele chwalili przede wszystkim jakość wykonania, wygodną obsługę i spójne oprogramowanie. Telefon dobrze leżał w dłoni, a fizyczne przyciski ułatwiały korzystanie z niego podczas pisania i prowadzenia rozmów. Metalowe elementy oraz solidna tylna pokrywa budowały poczucie trwałości.
Najczęściej krytykowano małą pamięć wewnętrzną, przeciętną jakość zdjęć i ograniczoną wydajność grafiki. Po aktualizacji do Androida 2.3 pojawiały się też narzekania na wolniejsze działanie. Przy większej liczbie aplikacji użytkownik musiał regularnie przenosić dane na kartę pamięci.
HTC Desire zapisał się jednak w pamięci entuzjastów Androida. Otwarta konstrukcja systemu sprzyjała odblokowywaniu telefonu, uzyskiwaniu uprawnień administratora i instalowaniu alternatywnych ROM-ów. Dla części użytkowników był nie tylko telefonem, ale także urządzeniem do eksperymentów z oprogramowaniem.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Kiedy miał premierę HTC Desire i jaka była jego nazwa kodowa?
Model zadebiutował 16 lutego 2010 roku i był znany pod nazwą kodową Bravo.
Jaki procesor i ile pamięci RAM miał HTC Desire?
Telefon korzystał z jednordzeniowego Qualcomm QSD8250 1 GHz i posiadał 576 MB pamięci RAM.
Jaki ekran zastosowano w HTC Desire i czym się różniły jego warianty?
Wyświetlacz miał 3,7 cala i rozdzielczość 480×800; wczesne egzemplarze miały panel AMOLED, a późniejsze Super LCD różniący się kontrastem i odwzorowaniem barw.
Jakie możliwości fotograficzne oferował HTC Desire?
Miał pojedynczy aparat 5 Mpix z autofocusem i lampą LED, wystarczający do zdjęć w dobrym świetle, ale słabszy przy nocnych ujęciach.
Na jaki system trafił telefon i czy otrzymał aktualizację?
Sprzedawano go z Androidem 2.1 (Eclair), a producent udostępnił aktualizację do Androida 2.3 Gingerbread, choć proces był problematyczny.
Jak wyglądała kwestia pamięci wewnętrznej i rozbudowy?
Urządzenie miało 512 MB ROM z około 150 MB dla użytkownika, zaś pamięć można było rozszerzyć kartą microSDHC do 32 GB.
Czym HTC Desire wyróżniał się na tle konkurencji, np. Galaxy S?
Wyróżniał się nakładką HTC Sense, fizycznymi przyciskami i solidnym wykonaniem, podczas gdy konkurencja często oferowała większą pamięć i mocniejsze ekrany.
Jakie były najczęstsze opinie użytkowników o tym modelu?
Chwalono jakość wykonania, ergonomię i funkcjonalność interfejsu, natomiast krytykowano małą pamięć wewnętrzną, przeciętną jakość zdjęć i ograniczoną wydajność.
