Sony Ericsson Xperia Arc – dane techniczne, opinie, historia modelu

Sony Ericsson Xperia arc S to smukły smartfon z 2011 roku, wyposażony w ekran 4,2 cala, aparat 8 Mpix, układ Snapdragon S2 i wymienną baterię 1500 mAh. Model wyróżniał się łukowatą obudową, ekranem z technologią BRAVIA oraz programową panoramą 3D. Sprawdź jego specyfikację, możliwości i miejsce w historii marki.

Sony Ericsson Xperia arc S – historia modelu

W 2001 roku Sony i Ericsson utworzyły wspólną markę Sony Ericsson. Przez ponad dekadę firma rozwijała telefony komórkowe, a jej urządzenia często łączyły odważne wzornictwo z funkcjami multimedialnymi. W 2012 roku Sony wykupiło od Ericssona 50 proc. udziałów za około 1,5 mld dolarów, kończąc działalność wspólnego przedsiębiorstwa.

Xperia arc S pojawiła się jesienią 2011 roku, tuż przed ostatecznym rozdzieleniem obu firm. Producent pokazał ją podczas wrześniowych targów IFA, a w Polsce telefon zadebiutował w październiku za 1837 zł. Był to ostatni flagowy model Sony Ericsson, choć trudno uznać go za całkowicie nową konstrukcję.

Urządzenie stanowiło odświeżenie telefonu Xperia arc, który trafił do sprzedaży około pół roku wcześniej. Największą zmianą stało się podniesienie taktowania układu z 1 do 1,4 GHz. W czasie premiery rynek coraz mocniej zwracał uwagę na procesory dwurdzeniowe, dlatego pozostawienie starszej platformy wzbudzało krytykę.

Xperia arc S była ostatnim flagowcem marki Sony Ericsson i jednocześnie rozwinięciem wcześniejszego modelu Xperia arc, a nie całkowicie nowym telefonem.

Jak wygląda Xperia arc S?

Obudowa telefonu ma charakterystyczny, wygięty profil. Plastikowa bryła, zaokrąglone krawędzie i metalizowane przyciski tworzą projekt odmienny od późniejszych, bardziej kanciastych smartfonów Sony. Konstrukcja ma 8,7 mm grubości, waży 117 g i dobrze leży w dłoni.

Zaokrąglona tylna pokrywa poprawia chwyt, choć gładka powierzchnia łatwo zbiera odciski palców. Głośnik umieszczono z tyłu, w miejscu, które można zasłonić dłonią podczas oglądania filmu lub prowadzenia rozmowy. Producent przewidział także uchwyt na smycz oraz diodę powiadomień.

Telefon był dostępny w kilku wersjach kolorystycznych: białej, czarnej, srebrnej, niebieskiej i różowej. Taka gama dobrze pasowała do stylistyki modelu – eleganckiej, lecz mniej surowej niż w późniejszej Xperii S.

Specyfikacja techniczna telefonu

Najważniejsze podzespoły obejmują ekran LCD o proporcjach 16:9, układ Qualcomm Snapdragon S2 z grafiką Adreno 205 oraz 512 MB pamięci RAM. W niektórych bazach technicznych pamięć operacyjna widnieje jako 0,3125 GB, co wynika z odmiennego sposobu przeliczania wartości. Telefon ma 1 GB pamięci wewnętrznej i obsługuje karty microSDHC o pojemności do 32 GB.

W zestawie komunikacyjnym znalazły się Wi-Fi 4, Bluetooth 2.1, radio FM, złącze słuchawkowe 3,5 mm i USB OTG. Xperia arc S obsługuje sieci GPRS, EDGE, UMTS oraz HSPA, lecz nie ma LTE ani 5G. Za lokalizację odpowiadają GPS i A-GPS. Dostępne są też akcelerometr, żyroskop, czujnik zbliżeniowy oraz czujnik oświetlenia.

Wymiary wynoszą 125 × 63 × 8,7 mm. Telefon korzysta z mini-SIM, nie obsługuje Dual SIM, NFC ani ładowania bezprzewodowego. Nie ma również czytnika linii papilarnych i odporności na wodę – w 2011 roku nie były to jeszcze standardowe elementy wyposażenia.

Co oferują ekran, aparat i multimedia?

Ekran BRAVIA

Panel o rozdzielczości 480 × 854 pikseli zapewniał dobrą ostrość jak na ówczesny smartfon. Technologia BRAVIA poprawiała kontrast, nasycenie i wygląd materiałów wideo. W bezpośrednim porównaniu z ekranami AMOLED telefon potrafił wypaść zaskakująco dobrze – zwłaszcza podczas oglądania filmów.

Aparat i nagrywanie filmów

Tylny aparat Sony Exmor ma rozdzielczość 8,1 Mpix, przysłonę f/2.4, autofokus i diodę doświetlającą. W dobrym świetle wykonywał zdjęcia o przyzwoitej szczegółowości, choć mocne powiększanie szybko ujawniało ograniczenia matrycy. Brak optycznej stabilizacji obrazu nie był wtedy niczym zaskakującym.

Nagrywanie wideo odbywa się maksymalnie w jakości 1280 × 720 pikseli. Materiał wygląda poprawnie, lecz podczas filmowania nie można używać zoomu. Ograniczenie dotyczyło także niższych rozdzielczości, takich jak VGA i QVGA. Dwufazowy spust migawki wymagał natomiast przyzwyczajenia, ponieważ ustawienie ostrości nie zawsze następowało dokładnie tam, gdzie oczekiwał użytkownik.

Tryb 3D Sweep Panorama

Jedną z ciekawszych funkcji był Tryb 3D Sweep Panorama. Użytkownik przesuwał telefon podobnie jak przy zwykłej panoramie, a oprogramowanie rejestrowało obrazy z lekko zmienionej perspektywy. Następnie tworzyło dwa przesunięte względem siebie ujęcia.

Telefon nie miał dwóch aparatów ani ekranu 3D. Do oglądania tak przygotowanych zdjęć potrzebny był kompatybilny telewizor lub inne urządzenie. To ograniczało użyteczność funkcji, mimo że sam pomysł wyróżniał model na tle konkurencji.

Android, interfejs i wydajność

W zależności od źródła Xperia arc S jest opisywana jako telefon startujący z Androidem 2.2 lub Androidem 2.3 Gingerbread. W recenzjach użytkowych najczęściej wskazywano wersję 2.3. System działał stabilnie, choć przy rozbudowanych animacjach i wielu procesach pojawiały się sporadyczne przycięcia.

Sony Ericsson zaktualizował urządzenie do Androida 4.0 Ice Cream Sandwich. Na tym wsparcie się zakończyło, a Android 4.1 Jelly Bean nigdy nie trafił do tego modelu. Fabryczny interfejs UXP uzupełniała nakładka Timescape, kierowana głównie do osób korzystających z Facebooka, Twittera i innych serwisów społecznościowych.

Timescape oferował atrakcyjne animacje oraz szybki dostęp do multimediów, ale część funkcji obciążała skromną pamięć. W menu zdarzały się też zbyt długie nazwy aplikacji, które były obcinane. W teście AnTuTu telefon uzyskał około 7191 punktów – wynik zgodny z możliwościami jednordzeniowej platformy Snapdragon S2.

Jak Xperia arc S wypada w codziennym użyciu?

Akumulator Li-ion Polymer o pojemności 1500 mAh jest wymienny, co po latach pozostaje jedną z ciekawszych cech konstrukcji. Przy intensywnym korzystaniu z Wi-Fi, przeglądarki i procesów działających w tle telefon wytrzymywał zwykle jeden dzień. Lżejsze użytkowanie pozwalało osiągnąć około 1,5–2 dni pracy.

Rozmowy działały poprawnie, choć w hałaśliwym miejscu trzeba było mocniej przyłożyć telefon do ucha. Klawiatura ekranowa była wygodna w pionie i poziomie, lecz słownik oraz podpowiedzi nie zawsze trafiały w oczekiwane słowa. Obecność klawiatur chińskiej i japońskiej mogła wyglądać jak błąd lokalizacji.

Największe zalety to wysoka jakość wykonania, lekka obudowa, dobry ekran, aparat z autofokusem oraz szerokie możliwości multimedialne. Słabsze strony obejmują ograniczoną wydajność, brak zoomu w filmach, niefortunne położenie głośnika i sporadyczne opóźnienia interfejsu. Telefon nie jest już sprzedawany jako nowy, a jego wartość zależy przede wszystkim od stanu baterii, ekranu i obudowy.